RSS
 

IV Rzesza

03 maj

iv-rzesza-niemiecka W dzisiejszych czasach nie liczy się siła militarna państwa, lecz potencjał gospodarczy. Jakby z wyprzedzeniem o około 50 lat wiedział o tym Heinrich Himmler. Stworzył plan odbudowy nowej IV Rzeszy Niemieckiej. Częściowe efekty możemy obserwować już dziś. Dla przykładu niemiecki Volksvagen z powodzeniem konkuruje z azjatyckimi markami samochodów, a imperialistyczna polityka gospodarcza przejawia się w próbach hegemoni Niemiec nad Unią Europejską…

iii-rzesza-niemiecka-w-1941-1942-roku

Wszystko zaczęło się od oblężenia Stalingradu przez oddziału Wehrmachtu pod dowódctwem Friedricha Paulusa. Od kapitulacji 6 Armi feldmarszałka – 31 stycznia 1943 roku – przewaga wojsk radzieckich na froncie wschodnim powiększała się. Ostatnia próba odzyskania inicjatywy przez Hitlera zakończyła się fiaskem w bitwie na Łuku Kurskim. I tak klęski akcji „Zitadelle” i „Panther” zapoczątkowały marsz Armi Czerwonej na Berlin.

Jedyną szansą na przetrwanie nazistowskiej Rzeszy i uchronienie jej od całkowitej i już nieuchronnej klęski mógłby być podpisany pokój z aliantami. Umożliwiłoby to zamknięcie frontu zachodniego i przerzucenie wojsk niemiecki do walki z czerwonoarmistami. Mimo, że nie dostrzegał tej szansy Adolf Hitler (a może bardziej nie chciał), zauważył ją jego najbliższy współpracownik Reichsführer-SS Heinrich Himmler.

heinrich-himmler Według niego należało odsunąć od władzy Adolfa Hitlera (bez znaczenia, czy aresztowanie, czy likwidacje fuhrera). Następnie jak najszybciej dogadać się z aliantami i kontynuować wojnnę z ZSRR. Wobec porażki odnośnie zakończenia działań wojennych w zachodniej Europie, lojalny przyjaciel Hitlera stworzył plan nowej, własnej – himmlerowskiej IV Rzeszy.

Ta ów alternatywa miała na celu złupienie dotychczasowej III Rzeszy i wywiezienie kapitału do państw neutralnych, w tym między innymi do Argentyny, Szwajcarii, Szwecji, Hiszpanii i Turcji. Gdzie następnie te złoto miałoby wspomóc w odbudowie powojennej – zrujnowanej gospodarki. Z pomocą tu przyszli najwięksi niemieccy przemysłowcy, m. in. Volkswagena, Kruppa, Friedricha Flicka, BMW, Siemensa, Messerschmitta. Ich celem była imperium gospodarcze Niemiec. Całej akcji przewodzili m. in. zaufany człowiek Obergruppenführer SS dr Scheid i Otto Skorzenny, znany z akcji porwania Mussoliniego.

Operacja ta przewidywała następujące fazy działań. Pierwsza zakładała finansowanie przez powyższych przedsiębiorców partii nazistowskiej (podobnie jak miała się rzecz przed II wojną światową), lecz z wyjątkiej, iż miała ona działać w podziemiu. W następniej fazie rozdzielony niemiecki kapitał, który miał być pomnażany i przyczyniać się właśnie do odbudowy zniszczonej gospodarki, miał w przyszłości stac sie rezerwą finansową dla IV Rzeszy. Mając wystarczające bogactwa plan wchodził w trzecią fazę, mianowicie rozwoju militarnego. Za pomocą sieci agentów zagranicznych, niemieckie firmy na całym świcie miały wspierać badania wojskowe, aż do przejęcia władzy przez Himmlera. I tutaj weszliśmy do ostatniej – czwartej fazy. W niej do władzy dojdzie oficjalnie nowa nazistowska partia, która odwdzięczy sie za trud przemysłowców. Oczywiści cały plan pozostawał w jak najściślejszej tajemnicy.

iii-rzesza-a-unia-europejska Obecnie niemiecka gospodarka jest 4 na świecie i 1 w Europie. Zgodnie z moimi słowami z wstępu, dominacja Niemiec w sferze gospodarczej pozwala na dominację tego kraju w sferze politycznej, m. in. Uni Europejskiej. Tak oto po około 60 latach od porażki w II wojnie światowej, Niemcy są światową potęgą. Z okazji, że dziś mamy 3 maja nasuwają mi się tu pytania: Jak mocno Polska jest uzależniona polityznie i gospodarczo od sąsiada? Jakie będą tego konsekwencje? Czy Polska stanie się drugim Mali?, a może dzięki partnerskiej współpracy Polacy skorzystają?

 
Brak komentarzy

Napisane przez w kategorii Współczesność

 

Dodaj komentarz